Kategorilerim
08 01 2012

..Bir İlkbahar Günü..

..Bir İlkbahar Günü.. |  görsel 1

Bir hafta daha bitti. Bir hafta daha yaşlandım sensiz. Kaç hafta kaldıki yaşamımda hala bekliyorsun. Kaç haftamız kaldıki beraber geçireceğimiz çıkmıyorsun bir türlü karşıma. Sen bensen, bilmiyor musun bir ömrün bile yetersiz kalacağını. Bir haftayı daha nasıl harcayabiliyorsun. Nasıl bu kadar umursamaz olabiliyorsun. Ahhh yine bencillik yaptım değil mi, yine sabırsız davrandım. Hayatımdaki tek eksik sensin ne yapayım. Başka şeylerle avutamıyorum kendimi. Meşgul edemiyorum kalbimi. Her geçen günümde sensizliğim daha da artıyor. Yoksa hata mı yapıyorum beklemekle? Beklemeyip yollara mı vurmalıyım kendimi? Seni ben mi bulmalıyım? Sende mi isyanlardasın yoksa? Sende mi sabırsızsın? Sende mi kızıyorsun bana? Peki nerden başlamalıyım aramaya? Hangi şehirden? Yoksa çok daha mı uzaklara gitmeliyim? Aynı şehirde olma şansımız var mı? Biliyorsun ben şanslı değilimdir. Peki sen? Merak ediyorum acaba ilk karşılaşmamız nasıl olacak? Sıradan bir günde sıradan bir mekanda mı karşılayacağız, yoksa filmlerdeki gibi acelemiz varken mi çarpışacağız? Belkide ortak bir arkadaşımız sayesinde tanışacağız? Tabi birde bu internet var değil mi? Mesafe gözetmeyen heryere her an ulaşabildiğin. İlk ne diyeceksin bana kuru bir merhaba mı? Ya da biz susup kalplerimizin sesini mi dinleyeceğiz? Acaba hava nasıl olacak o gün? Güneşli sıcak bir yaz günü mü? Belki de gece. Belki de yağmurlu bir sonbahar günü. Yoo yoo sonbahar olmasın daha yeni bitti o kadar beklemeyelim. İlk bahara ne dersin? Ağaçların çiçek açtığı bir gün merhaba de bana. Seni bulacağım, beni bulacağın güne kadar... Devamı

08 01 2012

..Biliyor musun Sevgili..

..Biliyor musun Sevgili.. |  görsel 1

En çok neyini sevdim biliyor musun sevgili? Hani beklerken belediye otobüsünde, bileti olmayan biri gelmişti ve almamışlardı otobüse. O kadar kişi arasından sen kalkıp gitmiştin. Ben öderim deyip şoförü bir güzel fırçalamıştın. Geri döndüğünde hayatımın aşkı olmuştun. En çok neyini özledim biliyor musun sevgili? Seninle görüştüğümüzün gecesinde kokun sinerdi üzerime, belkide bana öyle gelirdi. Hiç sana sarılıp uyuma şansım olmadı ama o gecelerde kokun sarardı bedenimi. Seninle olmasa da kokunla dalardım rüyalara. En çok neye üzüldüm biliyor musun sevgili? Güneş açmışken aşkımıza, mutluluk rüzgarlarıyla dans ederken, sessizce çekip giderdin ya. O rüzgarlar fırtınaya dönüşür, beni ordan oraya savururdu. Gözyaşlarım yağmura karışır, ayırt edilmezdi. Bir şimşek çakardı içimde, yaralanırdım. En çok neye isyanım var biliyor musun sevgili? Bu hayata yenilmemizi kabul edemedim bir türlü. Kendimiz için yaşamamız gereken hayatı, başkaları uğruna harcadık. Tutamadım seni, kayıp gittin avuçlarımdan. Sen gideli bitmedi isyanlarım. Herşeyimdin sevgili, herşeyimi alıp gittin. Şimdi sensiz, bensiz yaşamak zorundayım. Bu zorunluluk unutturdu seni bana. Unuttum seni. Yeminlerimi tutamadım sevgili en çok da buna kızgınım... Devamı

08 01 2012

..Geceler..

..Geceler.. |  görsel 1

Gecelerde yaşadım, gecelerde büyüdüm ben. Gündüzler acı doluyken geceler kucakladı beni. Hüznümü gizledi, gözyaşlarımı sakladı. Beni olduğum gibi kabullendi. Hiç sorgulamadı. Sohbet ettik, şarkılar dinledik gecelerde. Yıldızları saydık birlikte. Huzur verdi geceler, sakindi. İnsanlardan uzaktı. Hayata inat bir duraktı geceler. Soluklanabildiğim, nefes alabildiğim, özgürlüğümdü. Bir gece tanıdım seni, bir gece sevdim. Gecelerim daha da anlam kazandı. Gökyüzünden bir yıldız seçtim, sen oldu. Sana seslendim gecelerde, sana sarıldım. Günü senle karşılarken daldım uykulara. Hayatım, umudum, nefesim sen olduğun bir gece terkettin beni. Lanetim oldu geceler. Güneş doğdu bir gün gönlüme. Gecelere olan öfkem kucaklamak istedi. O an bir yol belirdi önümde. Kalmamın anlam ifade etmediğini farkedip düştüm yollara. Hayatı baştan keşfetmek için Eski bir şehirden Umut dolu bir tepeye vardım... Devamı

08 01 2012

..İsyan..

..İsyan.. |  görsel 1

Sen silerken sakladım sana ait herşeyi. Zamanın ulaşamayağı yerde, dokunmasın kimse diye. Zaman geçtikçe kaybettim yinede. Tek tek kayboldular. Sen kayboldukça, ben de kayboldum. Yıllar geçti aradan. Kaybolmuşluğun verdiği boşlukta yaşadım gecelerde. Gün ışığı yaktı canımı. İnsanları görmek seni hatırlattı. Seni seven kalbim sevdi geceleri. Gecelerde aradım seni. Boş sokaklarda. Üşüdüm yokluğunda, yoruldum, tükendim. Öldüm ben, herşeyimle, herşeyinle. İçimde başka biri doğdu, yabancı, benden olmayan. Değerlerimi değersizleştiren. Sevdiklerimden nefret eden biri. Son kez yandı canım. Bu hale geldiğim için utandım. İçimdeki koca boşluğu isyanlarım doldurdu. Herşeye, herkese karşı. Yaşama karşı. Nefes alışıma. Geçen yıllarıma. Acılarıma. Dur durak bilmeden yağan yağmura. En çok da sana sevgili. Sana isyan ettim, içimdeki yabancıya yenildiğim için kendime... Devamı

08 01 2012

..Ve İnsan..

..Ve İnsan.. |  görsel 1

Yağmuru dinledim bugün. Matemin rengi grilerin hakim olduğu bir günde. Hayatı anlattı bana. Kirlenmişliği anlattı. Yağdı delicesine temizlemek istermiş gibi. Temizleyemedi yinede. Saklandı insanlar taş duvarlar arkasına. Yüzleşmediler, yüzleşemediler.  Dalgaları dinledim bugün. Öfkeliydiler. Saldırırcasına vurdular kıyılara. Sebebini sordum. Berraklığımı kaybettim, kirlendiniz yetmedi beni de kirlettiniz dedi. Hak verdim çaresizce. Uzaklaştı yine insanlar, görmezden geldiler. Toprağı dinledim bugün. Sessizdi. Rengi soluklaşmış. Grileşmişti. Farkettim ki heryer beton olmuş. Aradım aradım küçük bir toprak parçası buldum. Suskundu. Bilsemde sebebini yinede sordum. Siz yokken Dünya daha güzel bir yerdi dedi. Dünya'nın sahibi ilan ettiniz kendinizi. Yaptığınız her şey daha mutsuz olmanıza sebep oldu, yinede durmadınız dedi. Bir bebek gördüm, ağlıyordu. Dünya'da güzel bir şeyler hala mevcut diye düşündüm. Yanına gidip susturmak istedim ama bana bakıp neden diye sordu. Mutsuzluğun hüküm sürdüğü, her geçen gün yaşanamaz bir hale gelen bu hayata beni niye getirdiniz diye sordu. Cevap veremedim. Kendimi gördüm bugün aynada. İnsanlıktan çıkmış bir insan. Kendi zevkleri uğruna her şeyi yapan. İşlediği tüm kötülüklere rağmen kendisini iyi olarak nitelendiren. Sonunu hiç düşünmeyen, bencil, değersiz... Devamı

07 01 2012

..Sustum..

..Sustum.. |  görsel 1

Ölümle burun buruna gelince yitiriyor kelimeler anlamını, susuyorsun. Sen öldün, iki damla yaş aktı kuru toprağa, ben sustum. Sen öldün, içimde büyük bir boşluk oluştu, ben sustum. Sen öldün, anlamsızlaştı dünyam, ben sustum. Gökyüzü bile ağlarken arkandan, ben sustum. Sana söylediğim son cümlemi hatırlayamadığım için sustum. Sadece hatıralarımda yaşayacağın için, sadece rüyalarımda dokunabileceğim için sustum. Ben sustum, zaman durdu. Ölüm karşısında ne söylenir ki, bilinmez bir diyara giderken sevgili. Sustum çünkü sen sustun... Devamı

07 01 2012

..Hüzünlü Umut..

..Hüzünlü Umut.. |  görsel 1

Mevsimler üzerinde hep bir anlam yüklüdür. Hüzün, umut, mutluluk, keder yüklü. Kış ortasında son bahar gibi yüreğim. Kurtulamadım bir türlü. Takılıp kalmış gibiyim. Yapraklarım döküldükçe döküldü, tükenmedi bir türlü. Karlar başlamasa da yağmaya, yağmursuz günüm olmadı daha. Her günüm kasvetli bir hava. Karamsarlığım zaten diz boyu. Dışardaki hava ile ruhum özdeş gibi. Bir olmuşlar gibi. Bilsem de güneşin yukarlarda, çok yukarlarda parladığını, delemiyor hüzün bulutlarını. O bile yapamıyorken ben ne yapabilirim ki. Nasıl dağıtabilirim kara bulutları mı tek başıma? Hala kanayan yaralarım varken nasıl dik durabilirim karşısında? Son baharımı ilk baharım nasıl yapabilirim? Var mı bunun bir yolu? Uzanan bir el var mı göremediğim? Bana yol gösterecek, ışığım olacak biri var mı? Yoksa boşa mı geçmekte zaman? Bir hiç uğruna mı bütün yaşamlar? Ne çok sorularım var cevapsız, bilmediğim. Büyüyemedim mi daha? Öğrenemedim mi? Yoksa tüm öğrendiklerim yanlış mıydı? Hayalden mi ibaretti sevinçlerim? Aşka yüklediğim anlam hata mıydı? Hiç mi var olmadım yoksa? Hepsi bir rüyadan mı ibaretti, yalan yanlışlarla dolu olan. Ölmedim ama daha değil mi, daha yok olmadım. O zaman vardır bir umut bilmediğim bir yerlerde. Göremesemde vardır elbet. Umut ışığı vuracaktır elbet avuçlarıma. Tekrar aydınlanacaktır kalbim. Yaralarım kabuk tutmaya başlayacak, iyileşecektir. Ben varsam hala, O da vardır elbet... Devamı

07 01 2012

..Savaşım..

..Savaşım.. |  görsel 1

En başından beri savaşıyorum ikna olmamak için ve kaybediyorum yavaş yavaş bu savaşı. İkna olduğum gün biliyorum kıyametin kopacağını. Geçmişimin anlamını yitireceğini. Direniyorum, direndikçe artıyor acılarım. Heryer toz bulutu göremiyorum yanımda kim var, kaç kişiyiz bilemiyorum. Sülietler olsada belli belirsiz, göz yanılması olmasından korkuyorum. Yalnız kalmaktan korkuyorum bu savaşta. Kazanmanın imkansız hale geldiği bu zamanda dizlerimin taşıyamamasından korkuyorum ağırlığımı. Aydınlığın karanlığa karşı durmaya çalıştığı bir savaş bu. Önümde koskoca bir boşluk, sesler duysam da görünmeyecek kadar zifiri karanlık. Arkama dönüp bakmaya bile fırsatım olmadığı bir durum. Ne kadar büyük olursa olsun korkusuzca üzerine yürünüldüğünde kazanılabilecek bir savaş. Maneviyat ile maddiyatın çarpıştığı, Aşk ile nefretin, güven ile ihanetin savaşı. Binlerce yıldır süren henüz bitmemiş bir savaş. Her geçen gün ağır darbeler aldığımız, her an kaybedebileceğimiz bir savaş. İmkansız gibi görünsede kazanmak. Ne kadar çevrelese de kötülükler bizi. Tek bir umut için çarpışıyoruz. Tek bir umudun gerçekleşme ihtimali için bütün bu verilenler. Bütün bu yaralara rağmen vazgeçmeyiş O'nun için. Zamanın geldiğini hissediyorum yavaş yavaş. Artık her şeyin bittiğini düşünmeye başladım çünkü. Tam bitti dediğim anda çıkıp geleceği umudunu taşıyorum hala derinlerde. Karanlığın beni yutmasına izin vermeyeceğine inanıyorum. Tam o sırada öylesine bi güç verecek ki bana. Öylesine büyüyecek ki aşkımız. Tüm karanlıkları dağıtabileceğimize inanıyorum bir çırpıda. Dün yoktu, bugün de geleceğe benzemiyor ama  yarın... ... Devamı

07 01 2012

..

Ben Geri Kafalıyım...                                          Çünkü değerli olanlar geçmişte kaldı. Devamı

07 01 2012

..Yaralı..

..Yaralı.. |  görsel 1

Sevdin mi hiç şuursuzca? Ölümü değil ölümsüzlüğü istedin mi hiç? Hasta olabilmek için dualar ettin mi? Her gidişinde yıkılsan da, döndüğünde umursamadan sarılabildin mi ona? Her seferinde kabul edebildin mi? Mutluluktan çok acı çektirse de devam edebildin mi sevmeye? Baharın geleceğini umarak geçirdin mi hiç yıllarını? Bir bakışıyla silebindin mi hafızanı? Onunla unuttun mu hiç zaman kavramını? Yanlış kişi olduğunu bile bile sevmeye devam ettin mi? Yinede herşeyini verdin mi ona? Düzenin seni yavaş yavaş ezmesine göz yumabildin mi? Hayatını alt üst eden kişiyi tanıdığın için mutlu olabildin mi yinede? Yıllar sonra bile onu bir tebessümle hatırlayabildin mi? İçimde bir yas var artık. Bitmek bilmeyen. Masumiyetimin ölüm yıl dönümünü kutladım daha geçenlerde. Yeminlerimi tutamadım, eğdiler başımı, yenildim. Belki bu kadar çok çabalamasam kaybetmezdim herşeyimi. O zaman da ben, ben olamazdım. Hayat denilen savaş alanında ağır darbeler aldım üst üste. Ne kadar yıkılmamayı istesemde dayanamadım daha fazla. Düştüm, düşenleri gördüm. Yüzüme bakıp gülenleri gördüm, alay edenleri. Kendilerini ölümsüz görenleri. Kendilerini galip sayanları gördüm. Ben düştüm, bu hayatta yenildim ama mutluluğa dokundum. Eğer bir kez başarabildiysem dokunmayı, daha fazla çaba ile ona sahip olabilirim. Tabiki yaralarım iyileşir, tekrar ayağa kalkabilirsem... Devamı