Kategorilerim
07 01 2012

..Bir Olabilmek..

..Bir Olabilmek.. |  görsel 1

Ne de çok birikmişlik varmış içimde. Ne kadar atsamda dışarı bitmiyor. Kelimelerin sonu gelmiyor. Yazıyor, yazıyor, yazıyorum. Yinede tüketemiyorum özlemlerimi. Öylesine biriktirmişim ki farkedemeden. Belki mutluluk dedikleri budur, belki de umursamamazlığın doruk noktasındayımdır. Kimbilir akıttığım göz yaşlarının sebebidir belki de. Sebepsiz olmasada çoğu, gereksiz olan. Herşeyden öte beni ben yapandı o damlalar. Kurumadılar henüz, istemem de kurumalarını. Korkularımın en büyüğüdür duygularımın yok olması. Duygularımdır kendimi bulduğum. Ruhumun nefesidir onlar. Onlarsız bende olamam. Başka bi halimi görmek de istemem zaten.  Anlam veremediklerim de bitmedi henüz. Ne kadar çabalasam da artıyor, büyüyor. Her anlam daha büyük bir anlamsızlık getiriyor üzerime. Sonu yokmuş gibi hissediyorum. Bunu da doğal karşılıyorum artık. Şaşırtmıyor beni hiçbir şey. Dört elle sarıldığım aşktır sebebi hepsinin. Aşkı anlamak hedefim. Bunu başaramayacağımı bilsemde amacımdır bu benim. Mecnun'u hissedebilmektir içimde. O olabilmektir. Kendini kaybedercesine sevmektir birini. Uzak diyalardan bile hissedebilmektir acısını, mutluluğunu Leyla'nın. Bir olabilmektir bir bedende. Bedenler yok olsa da vazgeçmemektir sevdandan. Yolundan dönmemektir. Sonsuzluğa birlikte gidebilmektir... Devamı

07 01 2012

..Günün Farklılığı..

Yazasım var bugün. Durmadan sabahlara kadar. Bazen anlamlı bazen ise anlamsız kelimelerin olduğu. İçimden geçenleri haykırasım var yıldızlara. Rüzgara bırakıp kendimi gidesim var bu diyarlardan. Dönmemek üzere belki, belki başka diyarlara varana kadar koşasım var. Sevesim var bu gece seni ölümsüzlüğü isteyecek kadar. Güneşi kucaklayasım var. Güneşi seninle görmeyi isteyesim var. Seninle güne merhaba diyesim var. Bugün içimde bir his var. Beni görecekmişsin gibi, adını fısıldasam duyacakmışsın gibi, uzansam sanki tutacakmışım gibi. Beni sevecekmişsin gibi bir his bu. Hüzünle umut arası bir durum bu. İkilemler arasında kalmak gibi. Yönü kaybetmişliğin verdiği bir burukluk, ne tarafa gideceğini bilememezlik. Belki sen yol gösterirsin bana. Sen olursun deniz fenerim. Uzanır tutarsın çekersin alacakaranlığımdan bu gece. Belki adımı fısıldarsın bana. Belki ilktir bugün. Seninle olmaya adım atışımın ilk günü. Şarkılar dinliyorum hiç duymadığım, seni anlatıyorlar. Seni tanıyorum şarkılarda, seni duyuyorum. Rüyalarımda dolaşırken göremediğim bir yüz uzatıyor ellerini. Uzansamda tutamıyorum. Sen miydin o? Yoksa hayallerim miydi beni yanıltan? Düşüncelerim bile anlamsızlaşıyor bugün. Herşey bomboş. sokaklar gibi. Yap boz gibi sanki herşey, heryer bir bilmece. Çözümü olmayan, gittikçe zorlaşan bir labirent gibi. Nereye gidersem çıkmaz yol gibi. Aklımda tek bir kelime var tek bir isim, adlandıramadığım. Bir türlü söyleyemediğim. Seni anlatan... Devamı

06 01 2012

..Çok Geç..

Duyuyor musun sessiz çığlıkları? Acı çekenlerin haykırışları gelmiyor mu kulağına? Rahat rahat uyuyabiliyor musun? Sigaranı yakıp arkana yaslandığında düşmüyor mu aklına? Bu kadar mı umursamaz oldun yoksa? Senin diyarında doğan güneşin bilmiyor musun başka diyarlarda battığını? Senden başka nefes alan milyarları hissetmiyor musun? Duymuyor musun gerçekten? Dudakları susuzluktan kuruduğu için mi, yoksa halsizlikten konuşamadıkları için mi? Eliyle sana dokunamadıkları için mi görmüyorsun onları? Söyledikleri şarkı hiç mi gelmedi kulaklarına? Senden başka kimleri var ki sırtını dönebiliyorsun onlara? Tek dertli kendin mi sanıyorsun? Acının en büyüğünü yaşadın mı? Sevdiklerin bir bir yok olurken çaresizliği tattın mı hiç yüreğinde? Lanet etmenin bile anlamsızlığını farkettin mi hiç? Bir zamanlar Dünya'da sadece 13 kişi bir araya gelse 1.5 milyar insanı bir yıl boyunca doyurabileceğini okumuştum. İşte o gün öldüm. O gün lanet ettim insan olarak doğduğuma. O gün ne kadar bencil olduğumuzu anladım işte, o gün masum insanın olmadığını. Binlerce yıl önce düştüğümüz dünyevi sevdaya daha da bağlandığımızı, ne olursa olsun vazgeçmeyeceğimizi o gün farkettim. O gün çok geç olduğunu öğrendim. Dünya kurtarılamayacak bir bataklık, herkesi çekiyor içine... Devamı

05 01 2012

..Hepsi Bu Yüzden..

  Ben aşkı Mecnun'dan öğrendim. Bu yüzdendir çöle karşı özlemim. Bu yüzdendir heryerde Leylam'ı arayışım. Ben aşkı Ferhat'ta gördüm. Bu yüzdendir engellere karşı duruşum. İmkansızlarla savaşım. Bu yüzdendir hayatın şu anki anlamsızlığı, sahteliği. Tutunamayışım, dik duramayışım bu yüzdendir. Yarım kalışım, eksikliğim onu bulamayışımdandır. Aşkı kabul edişim yüceliğindendir, ulaşılması zor oluşundandır. Bu yüzdendir farklılığım, farkındalığım. Kimse bilmez aslında farkımı çünkü göremezler. Aşkı seçmeyenlerin kördür gözleri aşka karşı. Gönül gözleri kapalıdır. Kalpleri sadece yaşamak için atarken onların, bende sevgiliye hep bir fısıldayış gizlidir. O duyabilir sadece bunu, benim onu duyabileceğim gibi. Dünya değildir asla mekanım çünkü sahip olduğum beden değildir sadece. Ruhumda emanettir bana, onundur. Bedenler buluşamasa da bilirim ruhların buluşacağını. Bu yüzdendir içimde bitmeyen umudun sebebi. Beklemek zor olsa da bilirim sonunda gelecek mutluluğu. O'na kavuşacağımı bildiğim için beklerim. Tek derdim vardır kirletmemek bana emanet olanı. Bu hayata ezdirmemek. Bu yüzdendir ara ara isyanlarım, kaçışlarım, saklanışlarım. O'na kavuşana kadarki savaşım bu yüzdendir... Devamı

05 01 2012

..Umut ve Hüzün..

  Gün doğumu gibidir umut. Hayatın en karanlık, en soğuk, en acı dolu döneminin bittiğinin habercisidir. Yeniden doğmak gibidir. Taze bir hava gibi. O ilk ışıkta henüz göremesende önünü bir sevinç kaplar içini. Herşey yeniden başlıyordur senin için. Yüzünde bir tebessümle dönersin ona. Sokaklar gibi boş olsanda bilirsin birazdan cıvıl cıvıl olacağını. Bilirsin ısınacağını. Umutla gelen rüzgar bile meltem etkisi yapar üzerinde. Acıtmaz canını. Yağmur o gün bir başka güzel yağar. Bulutlar dağılır görürsün ışığın geldiği merkezi. Umutlusundur artık, yaşanacaklara adım atmaya hazırsındır... Ve gün batımı gibidir hüzün. Anlam veremediklerinle dolusundur. İstemesende mahkum olursun o ana. Kaçsanda kurtulamazsın, çeker seni içine. Çaresizsindir, kime uzatsan elini uzanamazsın. Görmezler seni, tanımazlar. Birer birer yok olurlar gözünün önünden. Gökyüzü kana bürünmüş gibidir. Bilirsinki arkası daha kötüdür, daha bir karanlık. Karanlık ilk içini kaplar, önce sen kararırsın, göremezsin, duyamaz olursun. Sessiz çığlıkların arasında düşersin dipsiz kuyulara... Hayat bu iki süreç içerisindedir. Yaşarsın, büyürsün. Öğrenemez, anlam veremezsin çoğu zaman. Her iki durumda da bitmeyeceğini sanırsın. Aldanırsın. Ne gecenin kör karanlığında ne de günün göz alıcı aydınlığında farkedemezsin gerçeği. Herşeyin gelip geçici olduğunu. Aşktır aslında bunun adı. Adına hayat densede çoğu zaman. Umudu ve hüznü içinde barındırandır... ... Devamı

04 01 2012

..Kaçıncı Gün..

  Bugün aşkımızın bilmem kaçıncı günü. Saymayalı o kadar uzun zaman oldu ki. Sen gideli beri unuttum sayı saymayı, tıpkı kendimi unuttuğum gibi. Artık bana heryer kış, heryer cehennem. Gittiğinden beri herşey sanki bir dram. Ağlamaklı, acıklı. Çok mu ağırdı yüreğim taşıman için? Bu  yüzden mi gittin, bu yüzden mi sevmekten vazgeçtin? Yoksa bilmediğim sebepler mi gizliydi avuçlarında? Bana göstermediğin, hiç söylemediğin yaraların mı vardı? Yoksa hayalindeki kişi mi değildim? O kişi olmayı mı beceremedim? Çok mu geldim üstüne, çok mu üzdüm seni? Bensiz daha mutlu olacağın için mi gittin yoksa? Gerçekten öyle mi peki? Mutlu musun şimdi? Belkide bir başkası vardır yüreğinde. Beni bir türlü kabul etmediğin yüreğine bir başkası mı girdi? Her insanı sadece bir kişinin sevebileceğini duymadın mı hiç, sadece bir insanın kalbinde yer tutabileeğini? Benim kalbimden bile çıkmadan başkasının seni seveceğini mi sandın? O da üzdü değil mi senin beni üzdüğün gibi? Sende yarım kaldın değil mi bu hayatta? Sende benim cümlelerimi kuruyorsun değil mi şu anda? Tek dileğim mutlu olmandı ama sana söylemeyi unuttum. Seni mutlu edebilecek tek kişi benim. Bugün ayrılığımızın bilmem kaçıncı günü. Artık sayılar boş, zaman anlamsız benim üzerimde... Devamı

04 01 2012

..Sadece Mavi..

Hayalin başlangıcıdır mavi, Umudun adıdır, Huzurun simgesi, Aşkın kölesidir, Ne senden, ne bendendir, Hissedemesende yanıbaşındadır, Terkedenlerden değil, İyileştiricilerdendir, Mavidir o Gösterişsiz, sade, Sadece mavi... Devamı

04 01 2012

..Kilitli Kapılar Ardında Aşk..

Senin o olduğuna inandığım gün anlamıştım yanlış yolda olduğumu. Yinede gidilen yol ne kadar zorlu görünsede sonunun güzel olabileceğine inandım. Sende olmadığımı anladığım an kapadım kendimi herşeye. Belki kurtarabilirim birşeyler diye. Kırıntılardan bir ben daha oluşturabilirim belki. Bir gün eski ben olabilirim belki. Belki vermemişimdir sana herşeyi. Heşeyden çok sevmeme rağmen kalmıştır bir umut kırıntısı içimde. Bir bakışla uyanırım, bir öpücükle diye sakladım herşeyimi, elimde kalanları. Kitledim kaldırdım tozlu raflara. Zamanı geldiğinde sahibi bulabilsin diye. Uzun zaman oldu, bir kaç kişi çalsada kapımı kimse giremedi içeri. Ya ben onlara açmak istemedim ya da onlar cesaret edemedi. Benim olanı bana getirmedikten sonra açılmamak üzere kitledim kapılarımı. Yeni heveslere ihtiyacım yok benim, yeni tecrübelere, içimde kalan ne varsa bir kişiye verebilecek gücüm var sadece. Öyle birinin varlığından olamasamda emin, yine de istemem başkasını. Ne üzecek ne de üzülecek gücüm var... Devamı

04 01 2012

..Anlamsız..

Rüyalar alemine girdim bugün. Rüyalar arasında dolaştım durdum. Müdahele edemeyen verilen görevi yerine getirmeye çalışanlardan birisiydim. Bazen hiç bir şey söyleyemedim bazen konuşacak birini bulamadım. Bazen yanında kalmak istedim bazen ise kaçarken uyandım rüyalardan. Sonra bir şarkı dinledim. Hani sevdiğine yazılan şarkılar vardır ya. Özlem dolu, aşk dolu. İşte o şarkılarda bir nota gibiydim. Olmasam neredeyse kimsenin farkedemeyeceği kadar. Sonra filmlerde gördüm kendimi,  iki kişinin birbirine aşık olduğu ama filmin başında kızın ilk sevgilisi rolündeydim. 5 dakika sonra kızın terkettiği kişiydim. En son yazılara gömüldüm. Yazdım yazdım kimin okuduğunu bilmeden, umursamadan yazdım. Okunması için değil yazmak için yazdım. Bir cümle ile başlayıp ne yazdığımı düşünmeden yazdım. Daha sonrasını bende bilmiyorum henüz yaşamadım. Belki bu sefer işler tersine döner. Belki ben olurum baş kahraman hayatımın. Belki de bir başka hayatın... Devamı

02 01 2012

..Özlemlerim..

Hayal kurmayı özledim bugünlerde. Saatlerce tek başıma yürümeyi. Müzik eşliğinde yıldızları seyretmeyi. Düşünmeyi herhangi bir şey üzerinde sonuca ulaşamasam da. Büyümek böyle bir şey sanırım. Hayatın koşuşturmasına kaptırıp kendini, zamanın nasıl geçtiğini anlayamamak. Geçmişte zamanı umursamazdım. Çünkü zaman kavramım yoktu. Benim için dün bugün yarın hep aynıydı. Bazı günler aynı şeyleri yapardım ama umursamazdım çünkü benim seçimimdi. Şimdi ise hayatın bana dayattıklarından sıyrılabildiğim kadar kendimleyim. Ne düşüncelerime dalabiliyorum ne de şarkılara, ne yıldızları sayacak  ne de hayaller aleminde gezinecek zamanım var. Özlemini çektiklerimi bile hatırlayamıyorum çoğu zaman. Eskiden bir filmi ya da 100'e yakın bölümü olan bir diziyi 2-3-4 kez izler ve bundan keyif alırdım. Şimdi ise birikir oldular birer birer. Daha izleyemeden son aldığım filmi bir başkası çıkıyor. En çok da aşık olmanın verdiği duyguyu özledim. Uzun zaman oldu her ne kadar sonu hep acıyla bitse de değer gibi geliyor. Bu hayatta yaşamaya değer tek şeyim. Beni sıradanlıktan çıkartan, farklı hissetmemi sağlayan, asla yapmam dediğin şeyleri yaptıran ve en kötü duruma da düşsen genede mutlu olabildiğin, aynı anda hem mutluluğu, hem hüznü yaşatan, hepsinden öte daha önce hiç görmediğin, ismini bile bilmediğin, nerede oturduğuna dair hiç bi fikrinin olmadığı bir insanı sevmesi sanırım insan olmanın en büyük özelliklerinden bir tanesi. Tabi bunun zıt duyguları da olsa. Ben yine de aşkın hepsinden daha büyük olduğunu düşünüyorum. Çünkü bu dünyada hemen her şey nefrete sebep olabilirken; onu yok edebilecek tek şey... ... Devamı